در سال های اخیر، دامنه کاربرد محصولات تیتانیوم و آلیاژ تیتانیوم بیشتر و بیشتر مورد استفاده قرار گرفته است، مانند هوافضا، مهندسی دریایی، کشتی ها، خودروها، مواد شیمیایی، الکترونیک، برق و مراقبت های پزشکی و غیره و افزایش مداوم بازار. تقاضا به تدریج روند آهنگری آلیاژ تیتانیوم و فناوری آهنگری و توسعه فناوری را تسریع کرده است. ویژگی های آلیاژهای تیتانیوم عمدتاً عبارتند از: چگالی کوچک، استحکام کششی بالا، سختی بالا، مقاومت در برابر خوردگی خوب، عدم مغناطیسی، کشش حرارتی کوچک، عملکرد قوی در دمای پایین، استحکام حرارتی بالا و عمر طولانی. عملیات حرارتی یک فرآیند پردازش مهم برای ساخت آلیاژهای تیتانیوم است که عمدتاً برای به دست آوردن بهترین عملکرد مکانیکی است. روش های معمول درمان حرارتی مورد استفاده برای آلیاژهای تیتانیوم بازپخت، محلول جامد و به موقع بودن است.
1. آنیل را می توان به بازپخت کامل، آنیل دوگانه و حرارت معادل تقسیم کرد. فرآیند کلی حرارت دادن قطعه کار تا نقطه بحرانی است. پس از حفظ حرارت برای مدتی، به آرامی با کوره (یا خنک شده در ماسه یا آهک) تا دمای 500 درجه تا 500 درجه خنک شوید.
2. درمان محلول محلول: فازهای مختلف را در آلیاژ حل می کند، محلول جامد را تقویت می کند و چقرمگی و مقاومت در برابر خوردگی را بهبود می بخشد، استرس و نرم شدن را از بین می برد تا پردازش ادامه یابد.
3. پردازش زمان: دمای فاز تصفیه شده گرم و عایق می شود، به طوری که رسوبات فاز افزایش می تواند رسوب کند، می تواند سخت شود و شدت را بهبود بخشد. دمای به موقع بودن و به موقع بودن را می توان با توجه به منحنی سخت شدن به موقع تعیین کرد.
